Black metal ist Krieg!

Nadat Nargaroth in 2001 het album Black Metal ist Krieg uitbracht, volgden er snel allerlei flauwe variaties daarop. Ja, ze zijn inderdaad overbekend, maar daarom niet minder leuk.

Daarom toch nog maar een keer: mit Black Metal ist alles Krieg!

Tijd voor oorlog. Marduk!

De mannen van Marduk kunnen hun lol weer op, want we hebben er weer een nieuwe oorlog bij. Operatie Odyssey Dawn moet er met veel machtsvertoon voor zorgen dat het weer leuk wordt in Libië. Maar goed, de rest staat in de krant.

Marduk dus. Dat ze niet vies zijn van opvallende naamgeving en wat controverse mag duidelijk zijn. Titels als Fuck me Jesus en Blood Puke Salvation zijn toch wel tekenen van flink wat gevoel voor poëtische uiting, zullen we maar zeggen.

Het is inmiddels alweer een krappe twee jaar geleden dat Marduk een studioalbum uitbracht. Het in 2009 verschenen Wormwood was hun elfde. De stijl van Marduk is in de loop der jaren niet heel erg veranderd. Alleen het vroege werk onderscheidt zich wat duidelijker van de rest. In veel muziekgenres zou dit als minpunt gelden, wij weten natuurlijk dat het hier een teken van standvastigheid is. Dit is Marduk!

Maar goed, vandaag is een mooie Marduk-dag en vandaag kan er natuurlijk maar één plaat centraal staan. Juist...

"Emperor performs Sophisticated Black Metal Art exclusively"

Emperor was wat mij betreft met Anthems to the Welkin at Dusk op zijn best. Toch waren er ook op de twee albums daarna nog wel wat mooie stukken te vinden. Een duidelijk voorbeeld van Emperors onnavolgbare combinatie van agressie, supersnelheden en af en toe prachtige melodielijnen is wat mij betreft het nummer Empty.

Luister, bewonder en geniet.

Golden Dawn: The Art of Dreaming

In 1996 bestelde ik, na het lezen van een recensie erover, de cd The Art of Dreaming van de Oostenrijkse eenmansband Golden Dawn. Destijds heb ik het ding grijsgedraaid.

Inmiddels is het een jaar of 12 geleden dat ik er voor het laatst naar luisterde, maar vanmiddag schoot hij me om de een of andere reden weer te binnen. Op YouTube vond ik één nummer en misschien komt het doordat ik dit album destijds zo goed vond, maar ik besloot direct dat ik deze plaat de komende tijd maar weer eens regelmatig moest gaan beluisteren.

Omdat het perenzaad van de enige beschikbare onlineversie op bleek te zijn, heb ik maar een nieuwe gezaaid.